Istorija Budve
Budva – drevni grad uz samu obalu, krije bogatu istorijsku prošlost. Daleka prošlost seže u V vijek p.n.e. Prema brojnim legendama, Budva je prvo bila ilirski grad. Njeni prvi stanovnici bili su kralj istorijski poznate Tebe – Kadmo i kraljica Harmonija.
Već u II vijeku p.n.e., Budva potpada pod Rimljane. Na njenoj teritoriji u to vrijeme trgovina je bila veoma razvijena. Građani su se bavili uzgojem grožđa i maslina. Nakon pada Rimskog carstva, u Budvi je počeo period vladavine Bizantije. Borba Budvjana protiv Bizantije započela je 535. godine. Pad bizantijske vladavine dogodio se nakon dolaska dinastije Nemanjića na teritoriju bivše crnogorske obale (1184–1186).
Ipak, najveći procvat Budva je doživjela u srednjem vijeku tokom života srpskog cara Dušana. U to vrijeme, Budva je dobila svoj statut, koji opisuje nove uslove života u srednjem vijeku.
Pod vladavinom Mletačke Republike, Budva potpada 1442. godine. Pored ugnjetavanja od strane Mlečana, nevolje građana Budve dolazile su i od Turaka, koji su često napadali Budvu i okolna mjesta i također su se borili s Mlečanima. Budva podnosi teret između dve zaraćene strane, sve do početka XVIII vijeka.
1807. godine, Budvu preuzimaju Francuzi, a 1813. godine potpada pod austrougarsku vladavinu, koja upravlja Budvom narednih sto godina. Razorena i osiromašena Budva, pod vladavinom Austrougarske čeka Prvi svjetski rat, odnosno 1914. godinu. Oslobođenje od austrougarske monarhije došlo je 1918. godine.
Ipak, to je bila samo stanka do Drugog svjetskog rata, jer već 1941. godine Budva i njena okolina su ponovo okupirane, ovaj put od strane Italije. Oslobođenje od nacističke vladavine Budva je dočekala 22. novembra 1944. godine.
Istorija Budve: Ključne epohe i uticaji
Istorija Budve obuhvata drevne ilirske korene kroz rimske, bizantijske, srpske, mletačke, francuske, austrougarske i savremene okupacije, odražavajući bogatu tapiseriju kulturnih i političkih promjena tokom vijekova.
Legenda o osnivanju Budve
S posebnom pažnjom, Budva i Budvani čuvaju mitsku legendu o osnivanju grada. BATHUA, BUTOBA, BUTUA – danas Budva – krije svoje ime iza najpoznatije autentične priče o osnivanju grada iz vremena Stefana Bizantijca iz VI vijeka.
Kako je zapisano u izvorima Filona iz Bilbosa iz II vijeka n.e., osnivanje Budve povezano je sa osnivačem grada Tebe, mitskom ličnošću i sinom feničanskog kralja Agemora – Kadmom.
Naime, Kadmo i njegova žena Harmonija u starosti su prognani iz Tebe i na kolima vučenim volovima uputili su se u zemlju Enhelejaca – ljudi jegulja, (najstarijih stanovnika u području Budve), gdje su osnovali novi grad BOUTHOE – Budvu.
Prema legendi, po volovima je Budva dobila svoje ime, (Bous – na grčkom Vol), koji su doveli supružnike Kadmu i Harmoniju, bivše vladare Tebe, u Budvu. Prema nekim drugim izvorima, Harmonija je rodila sina Ilirijca.
Ipak, zbog nekog ubistva koje je Kadmo počinio u mladosti, kazna bogova je pala na njega, pa su supružnici (Kadmo i Harmonija), prema legendi, pretvoreni u zmije.